Running: We kijken terug en vooruit

Voor mensen die deze blog al een tijdje volgen zullen het mogelijks beetje herhaling vinden maar ik geloof dat een jaartje samenvatten wel leuk kan zijn als naslagwerk of voor mensen die geen zin hebben om een berg blogs te lezen. Het is al een jaar terug dat ik besliste om iets doen aan m’n gezondheid. Beetje afvallen én iets doen met de conditie. Het was ook nodig begot… Een trap opstappen was al teveel gevraagd. De ademhaling was verhoogd bij de minste inspanning. Zweten bij de minste inspanning omdat m’n lichaam gewoon op stand-by draaide. Net genoeg om alles aan de waggel te houden én links en rechts eens iets actiever te doen. Het primaire doel was om de conditie aan te scherpen. In het begin dacht ik het bij fietsen te houden. Nu is fietsen op zich wel leuk maar binnen in de fitness is dat alles behalve leuk. Ter plekke doen alsof je de Muur van Geraardsbergen op koerst is het toch echt niet… Ik schakelde daarom al snel over naar lopen. Dat is ook iets toegankelijker vanwege de vele apps die er te beschikking zijn op het wereldwijde web. Je kan van eender welke conditiegraad naar een doel werken op basis van een app. Je moet die dan hier en daar wat aanpassen naar je eigen agenda maar als je gewoon blijft lopen verbeter je toch ook alleen is de duur tot het doel gewoon iets langer. Ik nam aan dat ik wel naar 5 kilometer zou kunnen lopen op een korte tijd. We zouden dan wel zien eens we daar waren of het nog lukte om verder te lopen.

5 kilometer leek haalbaar en dacht ik aan een doel om de afstand toch nog te verlengen naar 10k. Ik wou dit kunnen lopen voor het nieuwe jaar. Op iets minder dan 3 maand opbouwen van niets naar 10kilometer werd door velen in m’n buurt bekeken als zottenwerk. Toch gaf ik ze allemaal ongelijk door ergens rond kerst m’n eerste 10k te lopen. Ik deed dat nummertje nog eens over op een Music for Life run. Ik kon mezelf nu echt “loper” noemen. 5 kilometer is het begin voor velen een aantal bijten door naar 10k maar het respect in mijn directe omgeving groeide stevig. Er werd me gevraagd of ik liep naar een bepaald doel. Tijdens het lopen heb je tijd genoeg om na te denken je ben ten slotte 3 keer per week bezig met lopen. Het volgende doel zou 21K zijn voor de zomervakantie van 2017.

Een weg van 6 maand richting de 21K dus. Zonder écht programma had ik mezelf voorgeschoteld om stelselmatig op te bouwen naar 21K. Elke maand deed ik er 2 kilometer bij. 12-14-16-18-20-22 zou m’n schema zijn. Hoe ik het haalde was niet bepaald vastgelegd. Ik deed maar wat. Ik ging lopen vandaag eens 10 kilometer, paar dagen later misschien 15. Afhangend van welke maand ik zat. Maar een echt schema had ik niet. Beetje op het gevoel lopen eigenlijk. Maar wel met focus op de 21k voor eind Juni. Na 4 maand had ik 16 en 18 als achter de kiezen en dacht ik het komt allemaal goed. Ik klets er wel snel even paar kilometer bij. Mezelf beetje beet genomen eigenlijk want zo simpel was het allemaal niet. Ik ging wat minder lopen en kreeg na een maand de rekening gepresenteerd. Ik had had het moeilijk om 2kilometer aan m’n maximale afstand te breien. Ik deed de te lopen afstand in twee en bouwde elke week op met 2 kilometer extra. Ik startte van 6 kilometer en bouwde zo elke week op met 2 kilometer per week om zo de afstand opnieuw finaal te verlengen. Dat lukte me vrij goed en net midden Juni liep ik voor het eerst in men leven 21kilometer. Fier als een gieter was ik. Maar wel een fiere gieter met krampen tot achter zijn oren.

Vanwege het werkschema kan ik het me bijna niet veroorloven om te trainen naar een marathon. Dan zou ik in het weekend makkelijk een halve dag aan het lopen zijn en dat past gewoon niet in ons leven op dit moment. Daarom besliste ik om verder te trainen op de 21 kilometer maar deze dan te verbeteren qua tijd. Omdat ik zelf geen idee heb hoe ik dat moet doen deed ik een lactaattest met als resultaat een persoonlijk schema op maat van mij en mijn hartslag. Bij het schrijven van deze blog heb ik mijn eerste fase doorlopen. Het is op zijn allerminst gezegd een challenge geweest. Ik had toch wel wat meer pijntjes dan ervoor en heb me op een aangepaste manier door het schema geworsteld. Ik loop op dit moment 2 tot 3 keer per week. Dat past perfect in het leef-werk schema en ik voel eigenlijk wel progressie. Misschien zal het me niet meteen lukken om 21 kilometer op 2u af te haspelen maar het zal toch sneller zijn dan m’n 2u33 minuten dat ik initieel liep.

Als ik moet terugkijken op dit jaar ben ik ontzettend fier op mezelf en m’n prestatie. Ik hoorde van mensen die al langer aan sport doen dat ik het gestructureerd heb aangepakt en dat er heel veel anderen zijn op deze bol die als een gek beginnen te lopen en het na 5kilometer opgeven. Not me! Op het vlak van m’n tweede doel sloeg ik erin om onder de grens van de 100kg te komen. Hier was ik al minstens 10 jaar niet meer onder geraakt.

Ik heb in mijn bestaan een paar dingen waar ik echt in geloof. Eén hiervan is dat je alles kan bereiken zolang je er maar voor werkt en de wil toont om het te kunnen bereiken. Deze attitude heeft me altijd al opgeleverd wat ik wou. Daarom niet altijd binnen de tijd dat ik het voorop had gesteld maar zolang je er blijft in geloven zal het ooit gebeuren. Het doel op zich moet haalbaar zijn en in kleinere etappes verdeeld zijn die haalbaar zijn op zich maar bijdragen aan het grote geheel. Is het voorbije sportieve jaar makkelijk geweest en verlopen als een fluitje van een cent? Neen absoluut niet. Je hebt tegenslagen waar je mee af te rekenen hebt en waar je dan een nieuwe etappe moet definiëren om naar toe te werken om zo toch bij het groter doel te komen. M’n 21k in 2u zal er ooit wel komen. Wanneer dan? “undefined”. Ooit zal het zeker van dat zijn en daar ga ik voor werken vanaf volgende week.

Op dit moment ben ik tussen twee fases door. Familievakantie en de laatste week voor m’n vakantie waren extreem druk en ik kwam overeen met de coach om er 2 weken loopvakantie van te maken. 2 weken alles wat laten bedaren de pijntjes laten helen en mentaal me klaar maken voor de komende 11 weken. Binnen 7 weken een nieuwe lactaattest om de vooruitgang te documenteren. En binnen 11 weken de grote test op de 21 kilometer. Zal ik sneller zijn? Ik denk het wel. Hoeveel zullen we dan wel zien. Vanaf dan weten we het werkgebied om naar de 2u te werken.

Tussendoor ga ik nog wel wat kleinere/grotere wedstrijden meelopen. Altijd leuk om een Urban Trail of misschien zelfs de 10 Miles mee te lopen volgend jaar. Allemaal plannen die nog gemaakt moeten worden maar ik ga er zeker werk van maken…

Of ik het zal verder documenteren? Zeker en vast!

Of ik volgend jaar opnieuw ga terugkijken? Zeker en hopelijk is het een mooi vervolg op het voorbije jaar!

Hoe gek het misschien wel lijkt maar op vakantie en tijdens het schrijven van deze blog had ik opnieuw die drang. Drang om te gaan lopen. Drang om gewoon te bewegen. Een gevoel dat ik eigenlijk nog nooit gad gehad tot ik startte met lopen. De zogenaamde Runner’s High is me niet vreemd meer. Ik kan soms echt thuis komen met het gevoel dat ik de wereld aankan! Dat is een fantastisch gevoel. Op vakantie ging ik hier een 5 km lopen ter verkenning van het dorp en de omgeving. Franse vlakte kennen ze hier niet. Het werd al snel een loopje met wat hoogtemeters. Maar dat is ook wel leuk. Het zal allemaal wel bijdragen aan het goed gevoel… We kunnen stellen dat in het voorbije jaar m’n goed gevoel alleen maar is gegroeid! Lang leve een beter leven!

Leave a Reply