Running: Zone 1 – 15 kilometer

Vandaag was de 15k-dag oftewel ik-slof-langs-de-Dender-op-en-af. Om te beginnen aan m'n loopverhaal wil ik even m'n gevoel dat ik had voor de run kaderen. Ik had verre van zin om te gaan lopen. Een weekje verlof en een agenda die eigenlijk een hele tijd vol stond gaf me nu vandaag eerder het gevoel dat ik nog wat wou chillen voordat ik er morgen terug aan begin.
Maar het programma zei dat ik minstens 2 loopjes moest doen én ik wil m'n ketting niet doorbreken met het excuus "Ik had geen goesting". De wederhelft duwde me uit de zetel en ik ging ervoor.

Ik besloot om een loopje naast de Dender te doen. Beetje eentonig maar ook goed om een zone 1 loopje te doen. Daarenboven had ik in lange tijd geen 15k meer gelopen. Ik moet toegeven genoeg factoren om zenuwachtig te zijn voor een loopje.
Het idee was om te lopen tot ik 7,5 á 8 kilometer gelopen had dan 180 graden draaien en dezelfde afstand terug te lopen. Het goeie aan zo'n loopje is dat, eens je er 8 hebt gelopen je al meteen je lot hebt gekoppeld aan het feit dat je er hoe dan ook 8 terug moet. Zo gezegd zo gedaan. In het heen lopen was het een constant gevecht met de wind. De wind heeft vrij spel en ik moest eigenlijk voor elke meter vechten. Op het eind van de rit moet je dan ook nog eens in je vooropgestelde zone blijven dus geen sinecure. Ik liep van Denderleeuw tot Ninove. Ongeveer 8km zo bleek. Ik had het in mijn hoofd gestoken dat de retour wel beter ging gaan want "ja de wind ging mij wel helpen".
Als ze zeggen dat lopen een stuk fysiek is maar ook een stuk mentaal hebben ze gelijk! Ik heb vandaag de inner-me moeten voortstuwen. Metertje per metertje terug naar Denderleeuw. Uiteraard waren de loze beloftes zonder rekening te houden met de inspanning en de mogelijkheid dat de hartslag zou gaan stijgen in de tweede helft van de training. Dat laatste gebeurde uiteraard! Vanaf kilometer 12 was het zwaar. Heel zwaar. Hartslag ging bananas op m'n oude pe'kes tempo. Elke stap was 1 dichter bij de finish maar die leek vandaag verder dan ooit.

Ach, je hebt zo van die dagen dat het echt niet gaat. Ik kwam van een serieuze high op maandag en ben gestopt met een low vandaag. Achteraf vergeleken met m'n ijkpunt van de 10k van 5 weken terug liep ik nog steeds 34 seconden sneller dan toen. Op zich nog steeds ongeveer 8 minuten sneller op deze afstand als je het zou extrapoleren. Dat geeft me een goed gevoel. De loop op zich wil ik zo snel mogelijk vergeten. Uitkijken naar de week in het verschiet. Een interval én 16k in zone 1 in het verschiet optioneel nog een zone 2 loop. Dat zal ook het eind van m'n duurfase zijn. Met Mister Coach besloten om 2 weken verlof te nemen. Dat zal dan de laatste week voor m'n tweede verlofperiode én m'n vakantie zelf zijn. Ik denk de loopkleren wel mee te nemen op vakantie maar dat zal dan zijn voor een klein 5k loopje te doen om het gevoel niet teveel te verliezen. Voor de rest plonstijd in het zwembad op vakantie én genieten. Om nadien met vernieuwde goesting aan het tweede luik van m'n schema te beginnen… een verslag van de laatste week vroeg u? Coming up! Ik zal de tijd nemen om het neer te pennen aan het zwembad onder een streepje zon 😎 al dan niet vergezeld van een zomerse cocktail…

Leave a Reply