Road to 21K – The going gets tough

We zullen maar meteen met de deur in huis vallen. Met 21kilometer in het vooruitzicht ben ik wat beginnen afzwakken. Ik ging het wel halen. Ik liep 18kilometer en ik had het gevoel dat ik binnen 2 maand het wel met de vingers in de neus zou halen. Dan laat  je het al een klein beetje hangen. Met dat beetje te laten hangen bedoel ik vooral minder gaan trainen. Wat meer van het leven genieten. Eens wat alchohol links en rechts, eens een hapje meer eten. Het veranderen van rol en nu Benelux doen helpt me ook niet om m’n sportieve weg aan te houden. 2 weken terug werd het pijnlijk duidelijk dat ik me moest herpakken. Ik liep 13K en ik was dood! Dood als een pier, geen pap meer kunnen zeggen… Kwaad op mezelf maar niet meteen een antwoord buiten alles opnieuw in handen nemen en wat opnieuw beginnen…

Ik sprak met wat mensen sommigen kwamen met “het zal wel lukken die 21”. Komt wel goed. Paar mensen kwamen met concrete dingen waarvan één iemand zei. Probeer nu niet op te geven. Het kan echt moeilijk zijn om aan te houden waar je mee bezig bent. Onderschat niet wat je al hebt gedaan. Probeer in een tempo opnieuw op te bouwen naar 18km maar start terug met kleinere loopjes. 5 kilomemter volgende run 6kilometer en zo gestaag opnieuw naar boven. Zo gezegd zo gedaan…

Vorige week liep ik 5 kilometer met een paar persoonlijke besttijden. Vandaag liep ik er 6 op een rustig maar goed tempo samen met de hond. Ooit had ik dat al eens gedaan. Ik had moeten weten dat ze mijn hartslag soms wel wat naar boven zou gaan jagen. De eerste kilometer gaat ze ervan door als een speer zonder goed te beseffen dat de weg nog lang is. Uiteraard zie je ze bij kilometer 3 al eens opkijken naar mij met in haar ogen de grote vraag “Baas, ist nog ver?” Het antwoord was nog 3 kilometer. Eigenlijk is het wel aangenaam om met de hond te gaan lopen maar ik wil haar ook niet overbelasten met heel lange loopjes. 6 kilometer ging nog net maar ik denk niet dat 8 kilometer aan een deftig tempo in haar “can do” lijstje staat. Desalnietemin is het wel leuk om de hond eens mee te nemen. Het goeie nieuws is wel dat ze deze namiddag waarschijnlijk lang uitgestrekt op het terras zal gaan liggen om te bekomen dus we hebben een rustige namiddag in het verschiet.

Volgende week wil ik 8km lopen en minstens 1 keer 10 kilometer. De wederhelft gaat op woensdag ook lopen dus ik ga echt op haar tempo en haar programma meelopen. Zij is bezig aan het trainen richting 5kilometer en er zal af en toe nog wel wat gestapt worden maar dat is niet erg. Beetje rust is nooit slecht.

Keeping it real

Ik moet het echt voor mezelf doenbaar houden. Volgende week zal een zeer sportieve week zijn vanwege de vrije dagen die we hebben in deze week. Een beetje een nieuw stramien vinden van het sporten. Gecombineerd met m’n werk moet ik hier gewoon m’n weg nog wat in vinden vrees ik. Maar de zomer komt dichterbij en m’n belofte aan mezelf was dat ik voor de zomer een halve marathon ging lopen. Dat zou op minder dan een jaar van 0 meter naar 21 kilometer groeien zijn. Dat kunnen er weinig op de tabel zetten. Een uitdaging meer of minder het maakt allemaal niet zo heel veel uit. En u? Wanneer komt u eens uit de zetel? Of welke doelen heb jij gezet voor jezelf dit jaar?

Leave a Reply