Urban City Trail in Brugge

Vorig weekend liep ik mijn eerste Urban Citry Trail ooit. Toegegeven beetje stress omdat ik zeker niets wou vergeten. Het zou maar al te lullig zijn om aan de start te staan met een jeans, niwaar? Naar daar gereden en véél te vroeg daar maar dat gaf ons de kans om in alle rust ons nummer te gaan afhalen. Om wat naar het loopje van 10K toe te leven. We vertrokken pas om 21.15 wat rijkelijk laat was. Maar niet getreurd, het zal niet de eerste en enige keer zijn dat ik zo laat nog aan het lopen was. Om 20.45 gingen we naar de startbox er is altijd een opwarmmoment voor je effectief aan de slag mag. Leuke ontspannen sfeertje moet ik wel zeggen! Goed georganiseerd en gewoon zeer duidelijk waar je om welk uur moet zijn. Waar je je sporttas kan achterlaten en ga zo maar door.
Eens opgewarmd was het tijd om aan de slag te gaan. We starten op de Grote Markt van Brugge in de schaduw van de Stadshallen en het Stadshuis. Eens gestart schoot men compagnon uit de startblokken om eigenlijk een bijzonder goeie haas te zijn achteraf gezien. De plekjes waar je komt zijn leuk! Je loopt door de kleine straatjes en hebt soms de gelegenheid om ergens door te lopen. Zij het een park zij het effectief ergens binnen waar je dan langs de achterdeur of tweede ingang opnieuw naar buiten kan. We liepen zo door een kledingwinkel door de stock langs achter opnieuw buiten om zo onze weg verder te zetten. Onderweg staan er regelmatig bandjes te spelen. Zo werden we getrakteerd op Black Box Revelation toen we door Spermalie liepen. We kregen ook nog een hele fanfare opgesteld ergens in een park, We kregen nog een Brasband in Howest en doedelzakspelers op een straathoek. Dat maakt het loopje op zich ook gewoon leuk je ziet eens wat en je hoort eens wat. Je gaat er als het ware iets sneller van lopen.
Van horen zeggen stond er in Mechelen ook heel wat supporterend volk op de weg. Dat heb ik nu niet zo heel veel gezien. Diegene die er dan stonden waren wel gezellig en helemaal mee met het verhaal. Zelfs kinderen die nog met hun ouders net buiten hun huis aan het supporteren waren. Dat geeft natuurlijk wel een leuke vibe aan het verhaal. Of kinderen die je voorbij loopt die vrolijk “1,2,3,4,5,6,7 zo gaat het goed zo gaat het beter al weer nen kilometer” zingen. Het geeft je links en rechts een extra boost en dat kan je eigenlijk wel goed gebruiken.
Qua parours vond ik het echt wel leuk. Je loopt door godvergeten straatjes, door leuk verlichtte parkjes en door plekken waar je heel waarschijnlijk nooit meer komt.
Het loopje zelf.
Het kondigde zich aan als een loopje dat we vlot gingen doorstaan. Ik had gedacht aan een tijd rond de 7 minuten per km gemiddeld en dat met het eventuele wachten erbij. Het bleek uiteindelijk een 6 minuten 40 seconden loopje te worden inclusief wachttijden. Zoals ik eerder al zij was m’n compagnon een bijzonder goeie haas. Eens vertrokken hoefde ik aan te pikken waar nodig en naast haar te lopen waar ik kon. Ik denk dat we ongeveer 50/50 van beide hebben gedaan. M’n hartslag sprong wel alle kanten uit. Kan liggen aan het minder goed slapen de voorbije dagen wegens ziekte van één van de mini’s. Maar goed… Op het eind van de rit bleken we een bijzonder goeie tijd te hebben gelopen. Ik ben er van overtuigd dat we ongeveer 6.20 hebben gelopen per km exclusief wachttijden. Dat zou dan alweer een persoonlijke best zijn.
Dat was op zich niet het doel maar wel leuk meegenomen. De dag nadien voel je wel dat je iets hebt gedaan maar geen pijn gewoon herstellen van het loopje. Dat op zich was al zeer goed. Ik heb al andere 10k loopjes gehad waar ik het zwaarder had achteraf. De kracht van de evolutie zeker?
De weg is nog lang
Dat er al een hele weg is afgelegd is duidelijk. Ik zie tegenwoordig mensen terug hun loopschoenen aantrekken na de winter en dood gaan na de winter. Ik zie mensen ook beginnen lopen en met volle moed beginnen aan hun loopavontuur. Dan denk ik dat ik niet slecht bezig ben geweest in de winter. Ik heb namelijk elke week minstens 2 keer gesport. De weken met 2 keer waren dan nog eens de uitzonderingen dus we kunnen stellen dat we constant progressie zijn blijven maken tijdens de winterperiode. Dat de winter nog niet voorbij is is zeker maar we zien toch al de eerste tekenen van heropleving in de natuur. Het gras begint stilletjes te groeien. De vogeltjes fluiten alweer. We zijn stilletjes aan uit onze winterslaap aan het raken.
De weg naar de zomer is nog een paar maand en ik heb dus nog tijd om naar 21 kilometer te evolueren. Het plan is om in Maart te evolueren naar 16km. Dat is 2 km bovenop mijn huidig aantal kilometers. Deze week heb ik toch heel zwaar beseft dat het geen zin heeft om 16 km te gaan lopen in de fitness. Dat is té eentonig en ik plan dus ergens in Maart eens 16km te gaan lopen. De tijd doet er niet toe. Ik zou willen binnen zijn op 2u wat 8km/u lopen zou zijn. Dat zou perfect moeten te doen zijn. In het bos waar ik regelmatig rondjes loop is er een toertje van 2km dus dat zou ik dan een keer of 8 moeten afhaspelen. Ik kijk er alvast naar uit! Ik hou jullie op de hoogte…!

Deze keer viel heel goed mee. Normaal gesproken ging mijn volgende Citry Trail in Antwerpen zijn. Maar ik dacht laat ons Gent er maar gewoon bijdoen. Dus Gent is mijn volgende afspraak met een stad. Gent is op zich een stad waar ik meer voor voel dan Brugge dus mijn verwachtingen zijn hoog gespannen :-). Tot dan Gent!

Je kan je trouwens nog steeds inschrijven voor Gent… en dat kan je wel HIER doen

Leave a Reply