Voor het eerst naar school

Begin Januari was het zover. De spruit mocht naar school. Een hele aanpassing voor haar en voor ons.

We hadden al een paar uurtje met haar mogen gaan wennen aan de school. Het is te zeggen het was een papa/dochter moment aangezien moeder de vrouw zelf in het onderwijs staat mocht ik de honneurs gaan waarnemen. Beetje onwennig om zo met haar de speelplaats op te stappen en bij de kindjes in de klas te gaan zitten. Zowel voor de papa als voor Frauke was het vreemd. Frauke zelf had het er na een half uur helemaal mee gehad. Ik wil naar huis was zo ver het enige wat nog uitkwam. Oh nee niet waar. Ik lieg. Er was ook nog veel gezeur omdat ze zogezegd wou slapen. Ze had net een nacht van 12u achter de rug maar toch had mevrouw het in haar hoofd gekregen dat ze wou slapen. Dat kondigde zich alles behalve goed aan… Het was een opbouw van stress bij de papa tot 4/01.

4/01 in de ochtend mochten we haar voor het eerst afzetten. Ze keek er al maanden naar uit maar ja bovenstaande deed vermoeden dat ze het toch niet zo leuk zou gaan vinden. Alles hing dus af van de ochtend en hopelijk een leuke eerste school ervaring. Vanaf 04/01 moesten we ons een nieuw ochtendritueel aanmeten. Ikzelf stond er alleen voor aangezien de school pas om 8.30 begon. Ik had mezelf voor genomen om mijn stress wat verborgen te houden en het zo relax mogelijk aan te pakken. Geen conflict op te zoeken en het gewoon rustig aan te doen. Geen druk van ‘s ochtends vroeg. Dat kon de drop off alleen maar beter en vlotter laten lopen. Toch? Zo geschiedde…. We namen er onze tijd voor. We maakten het plezant. De papa deed papastaartjes in haar bruine haartjes. Ik maak een duidelijk onderscheid hier. Papastaartjes zien er echt anders uit dan mamastaartjes (Mijn Action Men’s hadden kort haar dus ik heb weinig kunnen oefenen op staartjes).
We vertrokken naar school en dat moest het toppunt van mijn stressonderdrukking worden die ochtend. Haar tot aan de schoolpoort brengen na een gezellige autorit waar we de juf haar naam schandeerde dat het een lieve lust was. Het hoogtepunt van de ochtend zeg maar… Eens aan de school haalde ik die kleine meid van mijn schouders en zette ik ze voor de klasdeur af. De eerste ochtend had de juf opvang in de klas voorzien. Zo kunnen de nieuwkomers meteen wennen aan hun klasje. Mijn dochter kennende heb ik haar op tijd af gezet zodat ze rustig kon acclimatiseren. Het ging prima! Extase! Een echt gewicht dat van de schouders viel.

Haar ‘s avonds afhalen was hopelijk een bevestiging van de ochtend en zo was het ook. Ze was keienthousiast helemaal pumped up. Ze was al niet op haar mondje gevallen en nu bleef ze gewoon praten over de school. Alle stress was zo goed als voor niets geweest.

We zijn bijna een maand verder. Haar eerste schoolmaand zit er dus bijna op. Ze is nog steeds super enthousiast. Hier en daar durft er wel eens uitkomen dat ze niet veel zin heeft maar na 2minuten krijgen we haar weer helemaal op de rit. Het loopt prima! Ik had nooit gedacht dat ze zo’n sprongen zou maken bij de start van haar school loopbaan. Ze is geïnteresseerd in alles! Alles moet worden uitgelegd. Elk ongekend geluid wil ze verstaan van waar het komt. Als het plausibel klinkt is het ook al goed maar het is zo een verschil! Op 04/01 ging ik een klein meisje op school afzetten. Na een maand is het al een hele kleutermeid geworden met een gezonde interesse en een wil die alleen maar duidelijker zegt wat ze wel en niet wil. WAT een impact. Ik kan al niet wachten om te zien hoe die maand 2 gaat lopen!

Leave a Reply