Use Case: VDI

Ik schreef ooit al eens een stevige blogpost over VDI. Een jaar en 11 maand terug ongeveer. Sinds dan is er al heel wat water naar de zee gegaan en zie ik echt tractie in de markt op vlak van het virtueel aanbieden van desktops. Er zijn zeker nog een aantal valkuilen. Maar er is al veel meer kennis in de markt dan pakweg anderhalf jaar terug.

Toch zijn er al heel wat voorbeelden van een slecht bedachte omgeving, slechte implementatie en ga zo maar door. Ik denk dat het bijzonder belangrijk is om een aantal dingen goed te begrijpen alvorens nog maar te denken aan VDI.

Wanneer ik in een nieuw VDI project terecht kom zijn er toch wel een aantal gesprekken met klanten die moeten gevoerd worden. Een heel belangrijk hiervan is het catalogeren van gebruikers. Dit gaf VMware al van in den beginne mee dat je bijvoorbeeld task workers, knowledge workers had. Deze gebruikers staan dan gelijk aan een zeker verbruikersprofiel. Bijvoorbeeld ze gebruiken 1 vCPU met 4GB RAM 120GB schijfruimte en produceren 35 IOPS, één of meerdere schermen. Een aantal technische termen maar eigenlijk moet je dit vergelijken met welk type computer je krijgt bij je bedrijf. Sommigen krijgen een desktop, sommigen krijgen laptop, sommigen krijgen een performantere machine dan de andere en ga zo maar door. Het heeft allemaal te maken met wat voor werk je eigenlijk doet. Eens de verschillende categorieën gedefinieerd zijn kunnen we hier aantal users per categorie tegen gooien. Eens we dit weten kunnen we hier een sizing maken. Uiteraard zijn er nog wel meer parameters om goed rekening mee te houden alvorens tot een finale sizing te komen, maar goed een sizing dus…

Dat is eigenlijk het belangrijkste van de hele denkoefening. Te vergelijken met het bouwen van een huis. Als er tijdens de beginfase fouten gebeuren bestaat het risico om op termijn verzakkingen, fouten in de bouw vast te stellen. Dat willen we uiteraard vermijden. Ik kan alleen maar aanraden om de best practices van VMware/Citrix er goed op na te lezen wanneer een sizing gebeurd. Dit is de basis van een succesverhaal ipv een nachtmerrie. Die laatste bestaan en dat ligt aan een aantal dingen. Vaak wordt er gekeken op initiele aankoopprijs en niet op terugverdientijd en total cost of ownership. Deze ligt lager maar dat wil een aankoper misschien niet altijd horen. Het is uiteraard een belangrijke factor maar zoals in de vorige post vermeld zou de initiële prijs iets hoger kunnen liggen maar dat verdien je terug op korte of middelange termijn. Dat is is waar er eigenlijk moet naar gekeken worden. De prijs onderaan is niet het eindpunt maar is een deel van de businesscase. Die case die moet ijzersterk en weldoordacht zijn. Er zal altijd wel iemand zijn die het wil doen met een zwakke businesscase of die u komt vertellen dat ze het goedkoper kunnen. Maar appels met appels en goed onderbouwde sizing vergelijken is bijzonder belangrijk!

Zonder dat hoef je er niet aan te beginnen… believe me!

Leave a Reply