From zeroes to heroes

Ik zal er me niet populair mee maken maar ik vindt die roodgekte voor onze rode duivels een beetje zot. We winnen weer dat is waar. We hebben weer een team om naar te kijken. We presteren weer. We maken kans op Brazilië en dat meer dan ooit. HOERA! Maar net dat stoort me ook. Uiteraard is het goed dat we winnen maar toen ons nationaal team het 3 jaar terug ronduit slecht deed had de bond de grootste moeite van de wereld om de tickets aan iemand kwijt te raken. Op sterven na dood was ons team. Na meerdere trainerswissels doen we het wel goed. Ik ben absoluut geen voetbalfan en kan me de tijd niet troosten om een avond van mijn tijd hierin te investeren. Dat is misschien ook mijn probleem waarom ik het niet snap. Mij krijg je niet zo zot om de Belgische vlag op mijn wangen te tekenen. Het zal wel in de menselijke aard liggen om ineens bij succes de kar te keren en mee te springen in het succes. Maar ik heb er toch mijn bedenkingen bij. Wie weet bekeer ik mezelf ook nog door het succes… Maar ik vrees ervoor.

1 thought on “From zeroes to heroes

Leave a Reply